Ben biçare bir aşığım

breakerturk

Ben biçare bir aşığım, maşukun derdinden yanmışım
Kendimi tozlu yollara vurmuşum, saçım sakalım karışmış,
Sıkıntıdan bedenim çatlamış, çatlaklardan hicranımdır boşalmış,
Bakma benim sitemime cesedim ruhuma dar, ruhum ruhuna kucak açmış
En güzel sözlerini, bakışlarını kavrayışlarını sana saklamış,
Sana sunmak üzere mahzeninde özlemi mayalamış,hasrete dönmüş
Gözleri öksüz yollarında, vuslatına ereceği zamana ferini adamış……

Hicranın ruhumu sarmışken dolaşıyorum senli geçtiğimiz yerleri bu sefer sensiz, sensiz dediğime aldanma cesedin yok yanımda fakat ruhun duruyor hemen sağ tarafımda hemen yanı başımda…
İlerliyorum tam şehirden çıkıp dağa çıkacağım yokuşta son evlerin arasında buğulu gözlerimin ardında bir kadın çıktı karşıma, birden gayri ihtiyari gözgöze geldik ve öylesine bakışlarına kilitleniverdim, tıpkı sen gibi bakıyordu ve seni anımsattığı için bakışıyla da beni yakıyordu. Yalan yok sana da epeyce benzemiyor da değildi. Bana bensiz birkaç yıl sonraki halini anımsattı, başı dimdikti gözkapakları yılların verdiği üzüntüleri üzerinde taşır bir vaziyette morarmış, bakışı yere doğruydu. Yüzü açılmak üzere bir goncayken sevgi sağanağından yoksun bırakıldığından solmuştu.

Yalan yok bakışıyla beni benden almıştı, seni anımsattığı için beni yakmıştı, belliydi kendide çok yanmıştı, kavrulmasından olacak ki acısı yüreğime akmıştı, yüreğim metruktu metruk yüreklerin acısını çok iyi algılayabiliyordu, elinde bir bebek arabası arkasından yokuşu çıkıyordu, kaderimiydi bilinmez ama hayatı boyunca hep yokuşlar çıktığı besbelliydi. Yüzündeki solgunluk gibi yüreğinde de kaç gülün açmadan solduğu kesindi. Kaderine razıydı belki ama halinden memnun olmadığı fakat katlanmak zorunda olduğu için yanaştım halini sorayım diye geçirdim içimden ama yanlış anlar diye korktuğumdan uzaklaştım ordan….

Ömrümün ilk baharında hazanı yaşamak, emellerine kavuşamamak çok acıdır çekenler bilirler. Kimsesiz yüreğimin kimsesi sen iken senin gidişinle bu yürek metruk bir halde kalıvermişti, mutlu musun sen şimdi uzağımda yaşarken kalbimde öldüğünü anımsatsam sana mutluluğuna gölge düşürmüş olmam değil mi beni sinesinden sileleyerek kapı dışarı eden yar…
Sana ilk sefer yalan söyleyeceğim iyi ki çıktın gittin hayatımdan seninle olmak çok güzelken sensizliğinde pek fena değilmiş aslında, sensizde hüzünlere sarılsam da sayende hüzünlerle mutluyum yar!

alıntıdır

0quz_7

PayLaşım İçin SaoL !!