użαќℓαяdαкί §єvgίℓίмє

shempatiq · 07-15-2006, 10:42 PM

Biz seninle maalesef yarınlara çatısız hayaller kurduk, gerçeklerin ortasında ne yazık ki, kanlı gibi ayrı düştük uzaklara...
Vuslata, bitimsiz, acımasız, siyah staplize yollar set çekti. Hiç yoktan ayrı düştük dağ ceylanım.
Gözlerin aklıma gelirken, gidişin her yanımda kan çiçekleri açmıştı, bütün bedenim, kökünden kesilmiş bir çınar misali , bir anda boylu boyunca uzanmıştı.
Şairin dediği gibi “ISRAR ETMEMİŞTİN KENDİNE, BENİ SEV DİYE” ve öylece de, garip nedenlerinle sırtını dönüp gitmiştin...
Geçen zaman aşkının tek bir anını bile unutturmadı, acının bir dirhemini bile silemedi, bilakis bütün devasal heybetiyle, üzerime üzerime kederleri, varil varil boşaltmakta...
Bir gün derdinin ıstırabından soyunmak istersem, bil ki ölmüşüm, yine bir gün, gül yüzünün kamaştıran ışığını söndürmek istersem, bil ki ölmüşüm ve yine bir gün, sevdanın dayanılmaz isyanına baş kaldırmak istersem, bil ki ölmüşüm, belki de ölüm daha beyazdır diye, bilinmeyen karanlık yollara, İnce’yi sürgün etmişimdir.
Artık birlikte adımladığımız Ankara’nın, taşlı, tozlu sokaklarının ve loş ışıklı bulvarlarının her karesini, bir köpek gibi eğilip eğilip öpmekten, gidişinin yollarına göz kesmekten, döner ümidiyle ufuklara dalmaktan bitap düştüğümü söyleyebilirim, fakat bu sana seni aramaktan yıldığım anlamına asla gelmesin, ben seni, şu gördüğün musalla taşında, bir gün bütün kötülüklerden ve acılardan yanarken dahi yine seveceğim ve yine seni bir başka dünyada bekleyeceğimi söylemek isterim, her şeyin daha beyaz olduğu yerde...

Gidiyorum

Kalbim kalbindeyken kutsal topraklar bilmiştim, nereden bilebilirdim ki adı konmamış, eşkıya gönlünün başkenti yüreğinde kalbim sürgün…

Ne varsa bizden geriye kalan, sadece bir pencere kenarında unutulmuş, birkaç sigaradan artan, kül var pencere saçaklarında boşluğa savrulan…

Bir telefonun ahizesinde asılı kalan birkaç kuru tümcemiz var ve yine bir telefonun renkli ekranında tümce olmaya aday birkaç gri sözcük var…

Ellerim üşüyor, gözlerime güz düşüyor, bu sancıyı bir kez daha duyumsamıştım hatırlıyorum annem kalp krizi geçiriyor…

Kalbim ağrıyor gözlerinin sönük bakan şehrinde ve yurdum gönül sarayım daralıyor, sıkılıyor. Neşter altında sanki gözlerim, kör oluyor, kulaklarım sağır, canım çok yanıyor…

Sende bilmiştim papatyaların en güzeli ve çiğdem çiçeklerini, yalnız sende açar bilmiştim. Soldu çiğdemler ve papatyaların en güzeli bir seviyor sevmiyor oyununda, cılız bir gövdeyle tek başına kaldı…

Hep haziran bilmiştim dudaklarını, hep nisan bellemiştim gözlerini, ya ellerin hep temmuzdu ve sözlerin ağustos kadar sıcaktı. Ne zormuş yaşadıklarının bir cennet bahçesi olmadığını son anda fark etmek ve şubatın tam ortasında baldıran ayazında, o gözlerle, o dudaklarla ve o sözlerle donmak, cehennemin ortasında diri diri yanmak ne zormuş…

Ellerim ellerindeyken marifet bilmiştim, nereden bilebilirdim ki bir cadı kazanına, bir akrep ocağına uzatmışım ve deli gibi sımsıkı tutmuşum. Ellerinde ellerim şimdi yangın yeri, marifet bildiğim ellerinin terini ellerime bulaştırmak, sadece zehrin, yüreğimin can evine ilk el salışıymış…

Gidiyorum sürgün gözlüm, gidiyorum nisan gözlüm, gidiyorum hep ağustos bildiğim yalan sözlüm, gidiyorum…

Ölüyorum…

nemesis_1989 · 07-17-2006, 06:47 PM

saol eline sağlık

shempatiq · 07-18-2006, 03:34 PM

rica ederim

RocKmaNia · 07-18-2006, 10:42 PM

tesekkur ederım

seda_gfb · 07-19-2006, 11:06 AM

saolasn

shempatiq · 07-19-2006, 11:08 AM

rica ederim

użαќℓαяdαкί §єvgίℓίмє konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
ѕєηι кιмℓєя αℓ∂ι	shempatiq	Aşk & Sevgi	4	02-16-2007 10:16 PM
...::вєкℓємєк::...	shempatiq	Aşk & Sevgi	3	09-25-2006 06:46 PM
åнн §öуℓєуєβίℓ§єм	shempatiq	Aşk & Sevgi	5	07-31-2006 05:41 PM
βίя żαмαηℓαя нєяşєуίмdίη şίмdί нίçβίя§єуίм§ίή	shempatiq	Aşk & Sevgi	3	07-15-2006 06:58 PM
§єήί åяŧıќ §єvмίЎoяuм	shempatiq	Aşk & Sevgi	2	07-15-2006 06:57 PM

07-15-2006, 10:42 PM
shempatiq	Biz seninle maalesef yarınlara çatısız hayaller kurduk, gerçeklerin ortasında ne yazık ki, kanlı gibi ayrı düştük uzaklara... Vuslata, bitimsiz, acımasız, siyah staplize yollar set çekti. Hiç yoktan ayrı düştük dağ ceylanım. Gözlerin aklıma gelirken, gidişin her yanımda kan çiçekleri açmıştı, bütün bedenim, kökünden kesilmiş bir çınar misali , bir anda boylu boyunca uzanmıştı. Şairin dediği gibi “ISRAR ETMEMİŞTİN KENDİNE, BENİ SEV DİYE” ve öylece de, garip nedenlerinle sırtını dönüp gitmiştin... Geçen zaman aşkının tek bir anını bile unutturmadı, acının bir dirhemini bile silemedi, bilakis bütün devasal heybetiyle, üzerime üzerime kederleri, varil varil boşaltmakta... Bir gün derdinin ıstırabından soyunmak istersem, bil ki ölmüşüm, yine bir gün, gül yüzünün kamaştıran ışığını söndürmek istersem, bil ki ölmüşüm ve yine bir gün, sevdanın dayanılmaz isyanına baş kaldırmak istersem, bil ki ölmüşüm, belki de ölüm daha beyazdır diye, bilinmeyen karanlık yollara, İnce’yi sürgün etmişimdir. Artık birlikte adımladığımız Ankara’nın, taşlı, tozlu sokaklarının ve loş ışıklı bulvarlarının her karesini, bir köpek gibi eğilip eğilip öpmekten, gidişinin yollarına göz kesmekten, döner ümidiyle ufuklara dalmaktan bitap düştüğümü söyleyebilirim, fakat bu sana seni aramaktan yıldığım anlamına asla gelmesin, ben seni, şu gördüğün musalla taşında, bir gün bütün kötülüklerden ve acılardan yanarken dahi yine seveceğim ve yine seni bir başka dünyada bekleyeceğimi söylemek isterim, her şeyin daha beyaz olduğu yerde... Gidiyorum Kalbim kalbindeyken kutsal topraklar bilmiştim, nereden bilebilirdim ki adı konmamış, eşkıya gönlünün başkenti yüreğinde kalbim sürgün… Ne varsa bizden geriye kalan, sadece bir pencere kenarında unutulmuş, birkaç sigaradan artan, kül var pencere saçaklarında boşluğa savrulan… Bir telefonun ahizesinde asılı kalan birkaç kuru tümcemiz var ve yine bir telefonun renkli ekranında tümce olmaya aday birkaç gri sözcük var… Ellerim üşüyor, gözlerime güz düşüyor, bu sancıyı bir kez daha duyumsamıştım hatırlıyorum annem kalp krizi geçiriyor… Kalbim ağrıyor gözlerinin sönük bakan şehrinde ve yurdum gönül sarayım daralıyor, sıkılıyor. Neşter altında sanki gözlerim, kör oluyor, kulaklarım sağır, canım çok yanıyor… Sende bilmiştim papatyaların en güzeli ve çiğdem çiçeklerini, yalnız sende açar bilmiştim. Soldu çiğdemler ve papatyaların en güzeli bir seviyor sevmiyor oyununda, cılız bir gövdeyle tek başına kaldı… Hep haziran bilmiştim dudaklarını, hep nisan bellemiştim gözlerini, ya ellerin hep temmuzdu ve sözlerin ağustos kadar sıcaktı. Ne zormuş yaşadıklarının bir cennet bahçesi olmadığını son anda fark etmek ve şubatın tam ortasında baldıran ayazında, o gözlerle, o dudaklarla ve o sözlerle donmak, cehennemin ortasında diri diri yanmak ne zormuş… Ellerim ellerindeyken marifet bilmiştim, nereden bilebilirdim ki bir cadı kazanına, bir akrep ocağına uzatmışım ve deli gibi sımsıkı tutmuşum. Ellerinde ellerim şimdi yangın yeri, marifet bildiğim ellerinin terini ellerime bulaştırmak, sadece zehrin, yüreğimin can evine ilk el salışıymış… Gidiyorum sürgün gözlüm, gidiyorum nisan gözlüm, gidiyorum hep ağustos bildiğim yalan sözlüm, gidiyorum… Ölüyorum…

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

07-17-2006, 06:47 PM
nemesis_1989	saol eline sağlık

07-19-2006, 11:06 AM
seda_gfb	saolasn