:: Sen Gibi, Ben Gibi :: Gölgende kayboldum da, bulamadım kendimi hiçbir yerde.
Sende olduğumu zannederken ben, karanlığın kuytusundaymışım meğer.
Bak al gelincikler soldu da kendimi gördüm onlarda.
Toprakta ama toprağa hasret yaşayışlarını benzettim kendime.
Sustu dilim, lal oldu. Cümle kuracak mecalim olsa ünlemi bulamadım, ünlemi bulsam kendi zehirim öldürdü beni.
Ne gidebildim ne kalabildim...
Sakladım kendimi kuytulara.
Daraldı zaman, kirlendi beyaz umutlarım.
Mum ışığının yansımasından gördüm büyüdüğümü, odayı tek başıma kaplamamdan anladım yalnızlığımı.
Sensizliğimin sınırsızlığına ağladım yine.
Deli gibi savrulan yaprağın karasızlığını düşledim içimde.
Hücrelerimin tek tek beni terk etmelerini izledim. Gittiler bakmadan arkalarına, tıpkı sen gibi..
Buhar olup kayboldular gözden, yitip gitmiş ben gibi.... |