breakerturk

Hiçbir kelebeğin uçuşunu gözlerinle takip ettin mi? Ya da bir tırtılın olanca zayıflığına karşın yaşayabilmek için verdiği çabayı izledin mi? Yağmur damlalarının yere düştüğü an çıkardığı sesi dinleyip, kendini çaresiz bir bestenin notaları arasında buldun mu? Sonbaharda herhangi bir yere düşen kızılyapraklara basıp yürürken o yaprakların çıtırtısını duyup ilk aşkını düşündün mü? Hiç geceye doğru kaybolan güneşi izledin mi? Ya da yepyeni bir günün doğuşunu? Gecenin 3 ünde bile aradığında seni dinleyen ve duymak istediklerini söyleyen bir dost edindin mi kendine?
En yalnız, en çaresiz kaldığın anda bile “bir sonraki gün bugünkünden iyi olacak“ deyip besleyebildin mi umudunu?
Delicesine aşık oldun mu birine? Erişemeyeceğini sonunda senin olmayacağını bildiğin halde tutkuyla sevmeye devam edebildin mi onu?
Sevgilinle ilk göz göze geldiğinde yaşadığın heyecanı aradan yıllar geçmesine rağmen hâlen taşıdığını söyleyebildi mi? Kendine? “Sana ihtiyacım var “ dediği zaman her şeyi bir kenara bırakıp binlerce kilometre yol gitmeyi göze aldın mı hiç?
“Seni Seviyorum” dediğin anda sevgilinin gözündeki parıltıyı, yüzünden geçen o küçük alevi yakalayabildin mi? “Senin için her şeyi yapabilirim” dedin mi birine? Ve bunu derken kendini huzurlu hissedebildin mi?
“Bunları yaptım” diye düşündüğünde mutluluğun aslında ayrıntılarda gizli olduğunu fark ettin mi peki?
“Yapmadım” diyorsan gerçekten yaşadın mı sen?
Beklinde ömründe ilk defa, geçmişteki hoyrat sevdalara inat sen de yum gözlerini, ben seninleyim, kazıdım seni yüreğime. Bundan böyle ihanetin adının bile anılmadığı bir ülkede hayallerini azaltmadan, bir baharı ve sonraki bilmem kaç baharı benimle birlikte yaşamak istiyorsan ve maviyi, aşkın mavisini yalancı kırmızıya inat hayatın rengi yapmak istiyorsan çağır beni…. Gelirim.