Bu şehri Sevmez oldum...

Kyren · 11-17-2007, 08:02 AM

Beni yanlış anlama Birtanem.
Amacım kararan dünyanı dahada karatmak değil.

Bir zamanlar ellerimde kocaman bir şamdanla dünyana girip içinde kararan ne kadar nokta varsa her bir köşesini aydınlatmaktı amacım , ama olmadı.

İçinde öylesine kuvvetli esen bir kasırga vardı ki , elimdeki mum alevi birden söndü ve bende seninle birlikte karanlığa gömüldüm.

Şikayetçi değildim , nasıl olsa bir yolunu bulup seni çıkaracaktım aydınlığa.

Ama olmadı sen inatla ban karşı durdun.
Oysa ne kadarda mutluydum.

Hayatımdaki vaktin sanırım doldu , artık gitme zamanın geldi.

Kim bilir belki bir yerlerde benim gibi sana ihtiyacı olan birileri vardır , zorla tutamamya seni.

Anladım ki insan ne kadar severse öfkesi de o kadar büyük oluyormuş.

Kızıyorum ama sana değil , öfkemin zamansız gelişine .Senin şafağın daralıyor benim nefesim.

Ne zormuş ayrılık.
Hani hiç gitmesen , hiç bitmesen diyorum ama işte sadece lafta kalıyor.

Ayrılığımız dünyanın yerle bir olması kadar zordu.Hiç hesaba katmamıştık aramıza girecek kilometreleri.

Ama bir türlü sevmedin benim şehrimi aydınlığımı sevmediğin gibi........ve gittin.

Şimdi gidişinin vurgunlarındayım!!
YAŞAMIYOR DEĞİLİM AMA BENDE BU ŞEHRİ SEVMEZ OLDUM

Bu şehri Sevmez oldum... konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
gta ölüler şehri yaması	nigrevex	Oyun Genel	6	03-05-2008 08:55 PM
Bebek fazla sıcak sevmez	\\marjory\\	Anne Ve Çocuk	0	11-15-2007 07:14 PM
Avrupali TÜrkÜ Neden Sevmez	OrjiNaLiki	Genel Sohbet	0	10-27-2007 11:36 AM
AVRUPALILAR TÜRKLERİ NİÇİN SEVMEZ?	gfbemre21	Türkiye ve Ulu Önder Atatürk	15	08-21-2007 02:14 PM
BATI BİZİ NEDEN SEVMEZ 1. BÖLÜM	alanyaliantalya	Genel Sohbet	0	03-22-2006 09:23 PM

11-17-2007, 08:02 AM
Kyren	Bu şehri Sevmez oldum... Beni yanlış anlama Birtanem. Amacım kararan dünyanı dahada karatmak değil. Bir zamanlar ellerimde kocaman bir şamdanla dünyana girip içinde kararan ne kadar nokta varsa her bir köşesini aydınlatmaktı amacım , ama olmadı. İçinde öylesine kuvvetli esen bir kasırga vardı ki , elimdeki mum alevi birden söndü ve bende seninle birlikte karanlığa gömüldüm. Şikayetçi değildim , nasıl olsa bir yolunu bulup seni çıkaracaktım aydınlığa. Ama olmadı sen inatla ban karşı durdun. Oysa ne kadarda mutluydum. Hayatımdaki vaktin sanırım doldu , artık gitme zamanın geldi. Kim bilir belki bir yerlerde benim gibi sana ihtiyacı olan birileri vardır , zorla tutamamya seni. Anladım ki insan ne kadar severse öfkesi de o kadar büyük oluyormuş. Kızıyorum ama sana değil , öfkemin zamansız gelişine .Senin şafağın daralıyor benim nefesim. Ne zormuş ayrılık. Hani hiç gitmesen , hiç bitmesen diyorum ama işte sadece lafta kalıyor. Ayrılığımız dünyanın yerle bir olması kadar zordu.Hiç hesaba katmamıştık aramıza girecek kilometreleri. Ama bir türlü sevmedin benim şehrimi aydınlığımı sevmediğin gibi........ve gittin. Şimdi gidişinin vurgunlarındayım!! YAŞAMIYOR DEĞİLİM AMA BENDE BU ŞEHRİ SEVMEZ OLDUM

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder