Demek Ayrılıklar Böyle Olurmuş ....

\\marjory\\ · 11-15-2007, 10:23 AM

" Ey ayrılık; sen nasıl bişeysin Ki bütün aşklara hakimsin, aklım almıyor. Acaba bi Kere olsun aşKta kazanabilmek için sana mı aşık olmak qerek..??"
demek ki böyle başlıyormuş ayrılıklar!
qarip bir sıkıntı çörekleniyormuş içine..
nefesin daralıyormuş..
aqlamak qeliyormuş içinden...
Bir yanın < hadi aqla > derken..
diqer yanın < sakın ! > diyormuş kızarcasına..

Bir siqara yakılıyormuş pencere önünde..
qecenin siyahına bakılıyormuş..
yüreğinin daha siyah olduğu fark ediliyormuş sonra..
Ellerin titriyormuş siqaranın küllerini pencere parmaklıklarından dışarıya
savururken..
Sözde duma qözüne kaçıyormuş da bir -iki damla yaş süzülüyormuş..
Kendine yalan söylemeli başlıyormuş insanın o an..
ama itiraf edemiyormuş..
Sonra bitiyormuş siqara..
pencereden aşağı bırakılıyor ve karanlıkta qözden kayboluşu
seyrediliyormuş...
ayaKların direniyormuş, titreyerek de olsa..
ağır adımlarla mutfağa kadar taşıyormuş bedenini..
bir bardak demili çayın yanında , bir siqara daha yakılıyormuş..
el ele çekilen resimler alınıyorumuş, şiirler ve hediyeler..
hepsi mutfak masasının üzerinde duran eski radyonun yanına
bırakılıyormuş..
az sonra olacaklardan ürkerek ağır ağır oturuluyormuş sandalyeye..
Önce siqaralar yakılıyormuş, sonra yadiqar radyo açılıyormuş..
ağlamak isteniyormuş, ama ağlanamıyormuş..
her melodi bi sancı..
her nota bir hançer misali saplanıyormuş..
kanaması durdurulamayan yüreklere...

< qayet qüzel yaşarım ! > deniyormuş önce..
acınası bir qülümseme ile...
aptalca qülümsemeler devam ederken yüzünde.. ŞAH-MAT!

evet, kaybettim diyormuş yüreğin..
isyanın en tepelere ulaşıyormuş..
Nedeen ?! diye haykırıyormuş insan..
semada yankılanıyormuş sesin..melekler ağlıyormuş, şehir susuyormuş..
uzaklardan dalqa sesleri qeliyormuş..
Kıyılar ağlıyor, tane tane kum parçacıklarını denize akıtıyormuş qözyaşları yerine..
sular sürüklüyormuş herşeyi..
Tüm değerler kayboluyormuş , insan ölüyormuş nazarında..
bulutlar ağlıyormuş, her damla binlerce ton ağırlığında düşüyormuş
yüreğine..
su hızlanıp boğazına yükseliyormuş, boyunu aşıyormuş sonra..
sahilden eser kalmıyormuş, son bir nefes kalmıyormuş...

koskoca dünya yok oluyormuş..
ardından ölünüyormuş YAR!

demeK ayrılıklar böyle oluyormuş..!!

alıntı

Demek Ayrılıklar Böyle Olurmuş .... konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Sebepsiz Ayrılıklar	Kyren	Aşk & Sevgi	3	09-27-2007 09:58 PM
Biz Ne Ayrılıklar Görmüş Adamız	Kyren	Aşk & Sevgi	2	08-06-2007 09:30 AM
+rap Ne Demek?	badboy77	Online Oyunlar	3	06-13-2007 09:50 PM
msn de kız istemek bakın nasıl olurmuş :)	cesh	Genel Sohbet	18	05-08-2007 02:02 PM

11-15-2007, 10:23 AM
\\marjory\\	Demek Ayrılıklar Böyle Olurmuş .... " Ey ayrılık; sen nasıl bişeysin Ki bütün aşklara hakimsin, aklım almıyor. Acaba bi Kere olsun aşKta kazanabilmek için sana mı aşık olmak qerek..??" demek ki böyle başlıyormuş ayrılıklar! qarip bir sıkıntı çörekleniyormuş içine.. nefesin daralıyormuş.. aqlamak qeliyormuş içinden... Bir yanın < hadi aqla > derken.. diqer yanın < sakın ! > diyormuş kızarcasına.. Bir siqara yakılıyormuş pencere önünde.. qecenin siyahına bakılıyormuş.. yüreğinin daha siyah olduğu fark ediliyormuş sonra.. Ellerin titriyormuş siqaranın küllerini pencere parmaklıklarından dışarıya savururken.. Sözde duma qözüne kaçıyormuş da bir -iki damla yaş süzülüyormuş.. Kendine yalan söylemeli başlıyormuş insanın o an.. ama itiraf edemiyormuş.. Sonra bitiyormuş siqara.. pencereden aşağı bırakılıyor ve karanlıkta qözden kayboluşu seyrediliyormuş... ayaKların direniyormuş, titreyerek de olsa.. ağır adımlarla mutfağa kadar taşıyormuş bedenini.. bir bardak demili çayın yanında , bir siqara daha yakılıyormuş.. el ele çekilen resimler alınıyorumuş, şiirler ve hediyeler.. hepsi mutfak masasının üzerinde duran eski radyonun yanına bırakılıyormuş.. az sonra olacaklardan ürkerek ağır ağır oturuluyormuş sandalyeye.. Önce siqaralar yakılıyormuş, sonra yadiqar radyo açılıyormuş.. ağlamak isteniyormuş, ama ağlanamıyormuş.. her melodi bi sancı.. her nota bir hançer misali saplanıyormuş.. kanaması durdurulamayan yüreklere... < qayet qüzel yaşarım ! > deniyormuş önce.. acınası bir qülümseme ile... aptalca qülümsemeler devam ederken yüzünde.. ŞAH-MAT! evet, kaybettim diyormuş yüreğin.. isyanın en tepelere ulaşıyormuş.. Nedeen ?! diye haykırıyormuş insan.. semada yankılanıyormuş sesin..melekler ağlıyormuş, şehir susuyormuş.. uzaklardan dalqa sesleri qeliyormuş.. Kıyılar ağlıyor, tane tane kum parçacıklarını denize akıtıyormuş qözyaşları yerine.. sular sürüklüyormuş herşeyi.. Tüm değerler kayboluyormuş , insan ölüyormuş nazarında.. bulutlar ağlıyormuş, her damla binlerce ton ağırlığında düşüyormuş yüreğine.. su hızlanıp boğazına yükseliyormuş, boyunu aşıyormuş sonra.. sahilden eser kalmıyormuş, son bir nefes kalmıyormuş... koskoca dünya yok oluyormuş.. ardından ölünüyormuş YAR! demeK ayrılıklar böyle oluyormuş..!! alıntı

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder