Peki ben kimim...Hangisi!... Peki ben kimim...Hangisi!... Şehrin gürültü patırtısının içine karışıp,bir sürü iyi insanların arasında suçluluğumu gizlemeyi seviyorum son zamanlarda!...
O kadar belirsizleşiyorum ki onların aralarında,kendimi önemli biri sanıyorum zaman zaman...Çünkü sadece içimde kalan vicdan kırıntıları
farkında yaptıklarımın...Ve daha yapılmamış suçlarımın!...
Kalabalığı sevmezdim eskiden...Bir başıma kalmak ve sessizlik tercihimdi bir dönem...Ta ki iyi yanlarımdan ayrılıp,var olduğumu
hissedinceye kadar...Aslında çok tehlikeli değildim bi aralar...Yine öyleyim belki...Tehlikesiz,zararsız... Ama canım yanana kadar!.............
Kaybedicek yahut kazanılacak pek bir şeyimin kalmadığını söylemişmiydim...?Yüreğimdeki bütün iyi değerlerimi yitirdim...
Ondan size bahsetmişmiydim...O mu kim...?O benim geçmişimdeki iyi niyetlerim...!
Zaman...Zaman içinde acılar!...Hepmi zamansız olur bu zamanlar...?
Gelmelerden aldığım mutluluğun tahtını terk etmelere bıraktım...!Biraz da onlar ağlasın...
İnsanların güçsüz taraflarıyla mutlu oluyorum artık...Evet bende başardım...!Artık kuru akıyor göz yaşlarım...
Gürültüyü çok seviyorum artık...Şimşekler çaksın...Sessiz kalmasın dünya...Depremler olsun varsın...Ne aşkı be,söyleyin insanlara
yeter,daha fazla komik olmasın!...Susturun şu yağmurları,daha fazla ağlamasın...!
Acılarımla yaşamayı öğrendim...Hiçbir şeyden mutluluk duymuyorum artık,elimi kesen bir bıçaktan duyduğum o anlık acı kadar...
Ya da her düştüğümde kırmızı boyalar akıtan diz kapaklarım...Çünküsü yok bunların.Nedeni hiç yok.Belkisi de kalmadı yaşamın...Keşke ler tükendi,
olur olmazdı yaşadıklarım...
Yalnızlığı severdim o zamanlar...İyi temenniler de bulunmalar hep samimiyetsiz gelirdi bana.Ama iyi hayallerim olurdu zaman zaman...
Ne iyi hayali,hayal mi kaldı...Hepsi yalan!................
Çok sesliliği seviyorum...Birbirini anlamak istemeyen insanlar bendensiniz...Şerefinize kadeh kaldırıyorum...
Zalimliğini seviyorum artık bu hayatın...!Zulmetmeyi tüm tutkulara...Sevmek mi bir daha...?Aslaaaaaaaa........... ..
Kalabalık içinde kaybolmayı seviyorum...Suçluluğum çoğalsın...Anlamadan yargınlansın...!
Ondan bahsetmişmiydim...O mu kim...?O benim bütün günahlarım................
Bir sebebi vardır bütün duygularımın...Bir sebebi vardır unuttuğum iyi yanlarımın...Neden unuttuğuma dair...
Düşünceleriyle yargılanmaz insan,ifade edilir...Anlatılmaz yaşanır tüm aşklar...Zaman neyi gösterir...!(Bilinmez!)
Artık çokluğu seviyorum ben...Kaybolmayı insanların karmaşasında...Birbirlerine söyledikleri yalanlar arasında duyulmamayı...Sensiz
geçen her zamanın acısını birilerinden çıkarmayı .......!Kimse sorgulamaz kirli düşüncelerimi,çünkü herkes bilir beni anlamaya çalışanlara sadece
güleceğimi...!İçimde bir yerlerde "Seni seviyorum" diye sana seslenen,senden nefret eden,sana küfreden o kadar çok insan var ki...
PEKİ BEN KİMİM...?HANGİSİ.............? alıntı |