Suskunluğun misafiri olmaktan haz alıyor yüreğim!


Musalla taşındaki cesedin suskunluğu kadar suskunum!


Konuşmalara küstüm! Gemilerim artık kendime yol alıyor.




Her zaman her yerde her istenileni anlatamıyorum.


Kime neyi nasıl ispatlayacaksın! o halde suskunluğun elini tutuyorum.


Merhem tutmaz öyle yaralarım var ki! Konuşamıyorum…


İçime atıp susuyorum.


Kurşun geçmez şartlanmış beyinlere söz geçiremiyorum.


Sayfalarca susuyorum.


Kelimelerimin dinlenmeye en çok muhtaç olduğu anlarda


Beni anlayacak bana derman olacak birini aradığımda


O çok (boş) konuşanlar kaçıyor.


Sokağımın gece yarısı suskunluğa terk edildiği gibi


Bende yüreğimi suskunluğun kucağına bırakıyorum


Konuştuğum zaman mahkûm


Sustuğum zaman zanlı muamelesi görüyorum.

Ne yapacaksın kime gideceksin…


Anlamsız konuşmalardan kendime sığınıyorum


Zor olanı tercih ettim sustum…





Boğazıma dizilmiş sözcükleri söylemeden haykıramadan içime atarak…


Bir bilseler susan birinin gözlerinde çuvallar dolusu kelime olduğunu


Ve yine bir bilseler söz tükenmişse en güzel cevabın susmak olduğunu…






Tarif edemediğim acıları


Hayal kırıklıklarımı susuşlarımla örtüyorum.


Yüreğimin en ücra köşelerine inen zehirli oklardan


Canım çok yandı!


Konuşursam;


Kırmaktan kırılmaktan


Gözyaşlarımı tutamamaktan


Kelimeleri yan yana getirememekten


Yaralı kelimeler sunmaktan korkuyorum.


Geri alınmayacak kelimeler adına; ağzımın sürgüsünü çektim!


Şuan boğazımda düğümlenen kelimeleri çarmıha germekle meşgulüm


Sustum…




Ben sustukça suskunluğumun üstüne düşman gibi sözcükler yağsa da


İncitseler de beni artık vakit susma vaktidir


Korkup kaçtı


Suçunu kabul etti


Haksız olduğunu kabullendi diyecekler…


Desinler… Dudağım mühürlü!


Duygularım susuşlarımda saklı kalacak.


Yıllardır biriktirdiğim hiç kullanılmamış kelimelerimi


Devren satılığa çıkarıyorum. İlan verdim!


Alan olmazsa kalbimin morgunda biriktireceğim...




Sahi her susan haksız mıdır?


Belki de her Suskunluğun arka planında ciltler dolusu anlamlar vardır.


Kim bilir!


Ve bir gün Söylenmemiş cümlelerimi zulama koyup gideceğim bu şehirden


Varsın kaçtı desinler…


Susacağım!
Derin denizleri her rüzgâr dalgalandıramaz…