Bu gün bir saksı çiçeği aldım...Ve bir dilekte bulundum.Senin için aldım,yapraklarına adını verdim, bende toprağın oldum...
Biliyorum, solarsa çok üzüleceğim, çünkü adını "sen" koydum...
Her gün suyun olacağım ve içine vitamin olsun diye sevgi sözcükleri katacağım...
Biliyorum solarsa çok üzüleceğim adını "ben" koydum ...
Şimdi onu tıpkı bir çocuk gibi büyüteceğim, şımartıp yapraklarını çoğaltsın diye, O çoğaldıkça sen de çoğalacaksın içimde tıpkı bir sarmaşık gibi...
Yamalı yüreğimin, sarmaşığı diye seveceğim, toprağına çok fazla su dökmemem gerekirmiş, fazla güneş istemezmiş, bakın şu kasıntı çiçeğe

daha ilk günden talimatlar da verirmiş...
Ama ben konuşurken , yaprakları nasıl da gülümsermiş...Şimdi çiçeğim ve ben bu yalın evde başbaşayız...

sanırım evden dışarıya hiç çıkamayacağım

ve hiç misafir ağırlayamayacağım...
Sanki yanından ayrılınca sesleniyor, biliyorum onlar konuşamaz ama yalnızlığı sevmiyor, kim sever ki ? Yalnızlık Allah`a mahsustur ki oda

biz deli kullarınla uğraşıyor...
İşte geldim, sarmaşığım, aşk merdivenim, güzel yapraklım, yeşilceğim...Sıkıldın mı ? Seni "güneşe doğru biraz çevireyim"...Yakında güzü birlikte yaşayacağız daha önce hiç yaşamadığım kadar...O yüzden bir de nazar boncuğu koydum tabağına,

kötü gözlerden sakınmak adına...
Biliyorum solarsan çok üzüleceğim, adını biz koydum...
Şimdi yanında sigara içemez oldum, dumanı rahatsız etmesin diye, yemek yemek bile çok zor sen imrenirsin diye...Senin gibi suyla beslenmeliyim,

vitamin olarak seni seyretmeliyim...
Biliyorum solarsan çok üzüleceğim, adını umut, aşk, sevgi,koydum...
Şimdi..bir yudum su sana, bir yudum su bana

adını nefesim koydum...