Bir Yanım Sevda Bir Yanım İstanbul Ve sana ait olan bir parça kalır bir yerimde nefesimde, tenimde
Yüreğimde ne var sa bundan sonra yaşanacak olan ,
Ellerinin şekli, teninin rengi gözlerinin mavisi hep bir yerimde , Düşüncelerimde , bakışımda , masum sevgimde,
Sen bir tanrıça ben de bir kul bu yalan dünyada belki gerçektir belkide rüya,
Nerdesin kiminlesin , yalnızım koca şehirde
Seninle beraber burdayım bu banktayım.
Ve şehir arsızca akıyor gözlerimin önünden resminle beraber gökyüzündeyim .
Boğaz mavi gökyüzü mavi yalnızca binalar farklı renkte halbuki sen İstanbul’sun.
İstanbul ve sen iki sevdiğim ve ben yalnız yarım yok burada .
Uzakta ama çok uzakta bu şehirsin her karesinde her santiminde Kimse yaklaşmasın ,sormasın ne varsa geçmişe dair , yalnız sen olmalısın her şarkıda , bir kadeh şarapta , okuduğum her şiirde .
Bu topraklarda bu gökyüzünün altında , vazgeçsen de vazgeçmeyen biriyim,
Nefes alışımda, koşuşturmamda, hep yanındayım, hep kalbimde, Sevişmelerimiz , deli sevişmelerimiz,
Akşamlar olmasın diye dualarımız,
Kavuşmak için sabrettiğimiz saatler
Uçaklar, arabalar, otobüsler, telefonlar, mektuplar
Bedenim bedenini nasıl özler, ruhunu ister, İstanbul ve sevdan bekliyor bu bankta yine sensiz.
-Alıntıdır- |