Dostlukla Sevgİ dostlukla sevgi...
Anlamak ve anlaşılmak kadar güzel bir şey yok, her konuda bu böyle, tüm farklılklılara karşın birini anlamak, anlaşılmak. Ne kadar uzakta ve farklı yaşamlarda yaşasakta birbirimizi her konuda anlayabiliyorsak, yaşamdan umutluyuz demektir. Ama oluyor işte sessiz sedasız yaşayıp giderken havada yağmur güneşte bir sıkıntı yokken birden gökkuşağının çıktığını görüyorsun ve bu mink gökkuşağı birden yeryüzünde ulaşabileceğin noktada oluyor. Rahat durmuyoruz, duygularımızı o kadar farklı bir yere oturtuyoruz ki, zaman içinde dostluk sevginin zirve halini alıyor, dostlukla sevgi arasındaki git gellerden dolayı duygu dünyamızı zedeleyebiliyoruz. Ama bu durumdan ben hiç şikayetci değilim, hangimiz bize olmayan elbiseleri denemedi ki, hangimiz sevilmeyeceğimizi bilmesine rağmen birini sevmedi ki. Sen beni dost, arkadaş, sevgili beni nasıl görürsen gör önemli olan her konuda, fikir sahibi olduğumuz her konuda birbirimize söyleyecek iki kelimemiz olabilmeli. Ben kendi şahsıma etrafımı saran çiçekler, kuşlar, gündüz görünen renkler ve gece siyah gökyüzümden ışıyan, parıldayan şeyler olduğu sürece, senin varlığını bildiğim sürece konuşmak için sıkıntı çekeceğimi sanmıyorum. Çok şey istemiyorum ki ben, sadece yüreğimde hissettiğimle bir ömür, gözlerine baktığımda huzur bulduğum, yüreğimin sıcaklığını ellerinde hissedecğim biriyle yaşam ama biliyorum ki senin uzaklığın gibi bunlarda kendime uzak. Seni yanlış zamanda tanıdığım için sevinemiyorumda, üzülemiyorumda, sen birden bire omzuma konan kimsenin göremediği rengarenk bir kuş gibisin, ürkütmemek için o kadar sessiz kelimelerle dokunmaya çalşıyorum ki yüreğine ama bir gün uçup gideceksin ve ben seni tutamayacağım |