Nereye Gİdersİn SevdİĞİm!!!

Kyren · 08-04-2007, 08:38 AM

Nereye Gidersin Sevdigim...
Nereye gidersin sevdigim…
Hatirlamak icin harcadigimizdan cok daha fazla cabayı unutmak icin harciyoruz herhalde.
Unutmak…
Caresizlerin, firtinalar arasinda, bir gun oraya ulasmanin dusunu kurduklari o acikli siginak.Hayatımiza girenleri ya da girmek icin kapilarimizi zorlayanlari silmek aklimizdan, onlar yokmus gibi davranip onlar yokmus gibi yasamak.
Gecmisi, o gecmisi yasayan parcamizla birlikte cikartip atmak icimizden, atilan her parcayla birlikte icimizde bir bosluk kalacagini bilerek yapmak bunu.
Ya da yasanacak birseyler vaat edenleri, bir gun onlari da unutmak zorunda kalacagimizi dusunerek, daha bastan unutmaya calismak, gecmis gibi gelecekten de parcalar ayiklamak.
Gecmisimiz ve gelecegimizle bir kazi yerine cevirmek hayatimizi.
Nasil bir ogut vermeliyiz kendimize?
"Unut " mu demeliyiz?
Sana zevk vermis olanlari ve zevk vaat edenleri unut.
Hicbir zaman yekpare bir kita olamayip birbirine koprulerle bagli yuzlerce, binlerce kucuk adaciktan olusan hayatin parcalarini birbirine ilistiren kopruleri yakmali miyiz?
Hafizamizin en cok donmek istedigi, en cok ozledigi adacigi mi, koprulerini yikip, hayat haritamizdan silmeliyiz?
Gecmisimizde en cok ozledigimiz mi en cok unutmaya calistigimiz?
En unutulmaz olan mi en unutulmak istenen?
Ya da gelecegimizde en fazla zevk vaat eden mi, koprusunun basinda en uzun oyalanip gozlerimizi kapayarak, belki ben gozlerimi acana kadar, isiklariyla beni ceken o adacik aklimin haritasindan silinir diye bekledigimiz?
Hatirlamak icin harcadigimiz cabadan cok daha fazlasini unutmak icin harciyoruz.
Unutabiliyor musunuz bari?
Hayatiniza kazdiginiz o cukurlarin etrafindan dolasip gecebiliyor musunuz?
Bir zamanlar butun dunyayi birbirine katan o sarkiyi dinlediginizde, sorulan sorunun cevabini verebiliyor musunuz:
"Nereye gidersin sevdigim, yataginda yalnizken? "
Nerelere gidiyorsunuz yalnizken yataginizda? En cok gitmek ve en cok kacmak isteginiz yere mi?
Gecmiste en yakininiz olmus olan"simdiki yabanciyi" ya da gelecekte en yakininiz olabilecek "simdilik yabanciyi" hafizanizin derinliklerinden sokup uzak surgunlere gonderdiginizde onunla birlikte giden birseyler olmuyor mu?
Her "unutus" bir "eksilis" gibi gelmiyor mu size?
Unuturken eksilmiyor musunuz?
Ve korkmuyor musunuz, simsiki kapadiginizi sandiginiz o surgun kapilari bir gun aniden aciliverecek, surgunleriniz, "nerelere gittiginizi"hic soyleyemeyeceginiz yalniz yataklariniza gulumseyerek geliverecekler diye?
Ansizin geliveren bir zarftan cikan Haydar Ergulen'in yanina mavi carpi atilmis siirindeki misralardan haberdar misiniz:
"Gozlerimizi uzakliklar degil ki yalniz
goze alamadigimiz yakinliklar da acitir"
Aciyor mu gozleriniz, goze alamadiginiz yakinliklardan?
Gecmise ya da gelecege dogru uzanan kac kopru yaktiniz bugune dek; hayatinizin haritasini cizerken kendi ellerinizle, sevgiyle, gulumseyisle, sevismeyle denizlerinize kondurdugunuz kac adanin, unutulusun depremleriyle sularin derinligine battigina taniklık ettiniz?
Kaç adayi batirmak icin kaç deprem yarattiniz, bir adanin ustunu kapatsin diye depremlerinizle yukselttiginiz o dalgalar, o adayla birlikte daha baska neler yuttu sizden?
Yillar sonra butun bu depremleri yarattiginiz için affedebilecek misiniz kendinizi?
" ve gozleri ancak gozler bagislayabilir,
oyle aciyor ki gozlerim kim bagislayacak"
Aciyor mu gozleriniz?
Gozlerinizi bagislayacak "obur" gozleri aramiyor musunuz?
Unutulanlar arasinda en zor unutulani olan o gozleri aramiyor musunuz?
Kim bagislayacak gozlerinizi, kim bagislayacak?
Kim bagislayacak bu unutuslari?
"sis degil, uykusuzluk degil, iki uzak
sehir gibi ayriliktan kavusmuyor gozlerim"
Hatirlamak icin harcadigimiz cabadan cok daha fazlasini unutmak icin harciyoruz
Bize zevk verenleri ya da zevk vaat edenleri unutmak, onları aklimizin haritasindan silmek icin.
Unutuyoruz, her unutusta biraz daha eksilerek.En hatirlanacak olanlari unutmak derin surgun yaralari aciyor icimizde.
Ve biri soruyor bize sarkilar soyleyerek: "
"Nereye gidersin sevdigim, yataginda yalnizken"
Gecmis kopruleri yakiyor, gelecege uzanan koprulerin basinda, o gelecek de kaybolsun diye bekliyoruz, gecmisi unuttugumuz gibi gelecegi de unutmaya calisiyoruz.
Zevk veren ve zevk vaat eden her seyi unutmak icin cabalayip duruyoruz.
Gozlerimiz unutmaktan ve ayriliktan aciyor.
"biri hepimizle goz goze gibi hala uykusuz,
biri sis icinde kirpiklerine kadar acik
bu sessizligi kim biraktiysa, goremiyorum
konuskan gozlerinde tek sozcuk bile,
gozlerimiz birbirine degmiyor gecenin iki sehrinde."
Bu sessizligi kim birakti size?
Gozleriniz birbirine degmiyorsa gecenin iki sehrinde bunun sucu kimde, neden degmiyor gozleriniz?
Neden tek sozcuk bile yok o konuskan gozlerde?
Gecmis… Olan her seyi biliyor ve unutmak icin kivranarak unutuyorsunuz.
Gelecek… Olacak her seyi tahmin ediyor ve kivranarak unutmaya ugrasiyorsunuz.
İki ucunu birden yikiyorsunuz koprunuzun.Nereye gider bu kopruler, kendi eksilmisliklerinizden baska?
Ve sen nereye gidersin sevdigim, yataginda yalnizken?
"Iki sehri var gecenin, biri gozumde
tutuyor, birinin dumani ustunde yagmur
gibi coken siste, bana bu uykusuz
sehri niye biraktin, goze alamadigim
bir sehrin yerine butun sehirlerdesin."
Belki de hatirladiklarimizdan ziyade unuttuklarimizi tasiyoruz sehirlerden sehirlere, "goze alamadigimiz bir sehir" yerine her sehirde, yalniz yatagimiza yattigimizda unuttuklarimiza gidiyoruz.
Hatirlamak icin harcadigimizdan daha fazlasini unutmak icin harciyoruz.
Ve bir sehirde unuttuklarimizi her sehirde hatirliyoruz.
Yekpare bir kita degil cunku hayat, adaciklardan olusmus dantelli bir harita ve unutmayla hatirlamanin med cezirlerinde, silindigini sandigimiz bir ada birden cikiveriyor ortaya.Her sehirde cikiyor.
Unutmaya calistiklariniz zevk verdi cunku, unutmaya calistiklariniz zevk vaat etti cunku size.
Unutmak, yasanmis ve yasanacak olanlari yok etmek, silmek, haritanizi derin bosluklara koyu lacivert noktalara boyamak ve eksilmek istiyorsunuz.
Unuttukca eksiliyorsunuz.
Eksiliyorsunuz, ama unutabiliyor musunuz?
Gozleriniz acimiyor mu gercekten?
Gozlerinizi bagislayabildiniz mi?
Peki su sarkiyi dinliyor musunuz?
"Nerelere gidersin sevdigim, yalnizken yataginda? "

LogarDanger · 08-06-2007, 01:43 AM

teşekkürler sağoll

Nereye Gİdersİn SevdİĞİm!!! konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
nereye yetişiyoruz böyle!!!!!	calikusubal	Genel Sohbet	31	06-02-2007 07:27 PM
Nereye AÇacami Bİlemedİm	ctt	Program Download	6	05-08-2007 08:25 PM
Ben Nereye EVİM Oraya	by_ewren	Gereksiz Mesajlar	5	07-23-2006 01:31 PM
YÜREK HIRSIZLIĞI YAPMA SEVDİĞİM	umut111	Aşk & Sevgi	4	06-18-2006 01:05 AM

08-04-2007, 08:38 AM	#1
Kyren	Nereye Gİdersİn SevdİĞİm!!! Nereye Gidersin Sevdigim... Nereye gidersin sevdigim… Hatirlamak icin harcadigimizdan cok daha fazla cabayı unutmak icin harciyoruz herhalde. Unutmak… Caresizlerin, firtinalar arasinda, bir gun oraya ulasmanin dusunu kurduklari o acikli siginak.Hayatımiza girenleri ya da girmek icin kapilarimizi zorlayanlari silmek aklimizdan, onlar yokmus gibi davranip onlar yokmus gibi yasamak. Gecmisi, o gecmisi yasayan parcamizla birlikte cikartip atmak icimizden, atilan her parcayla birlikte icimizde bir bosluk kalacagini bilerek yapmak bunu. Ya da yasanacak birseyler vaat edenleri, bir gun onlari da unutmak zorunda kalacagimizi dusunerek, daha bastan unutmaya calismak, gecmis gibi gelecekten de parcalar ayiklamak. Gecmisimiz ve gelecegimizle bir kazi yerine cevirmek hayatimizi. Nasil bir ogut vermeliyiz kendimize? "Unut " mu demeliyiz? Sana zevk vermis olanlari ve zevk vaat edenleri unut. Hicbir zaman yekpare bir kita olamayip birbirine koprulerle bagli yuzlerce, binlerce kucuk adaciktan olusan hayatin parcalarini birbirine ilistiren kopruleri yakmali miyiz? Hafizamizin en cok donmek istedigi, en cok ozledigi adacigi mi, koprulerini yikip, hayat haritamizdan silmeliyiz? Gecmisimizde en cok ozledigimiz mi en cok unutmaya calistigimiz? En unutulmaz olan mi en unutulmak istenen? Ya da gelecegimizde en fazla zevk vaat eden mi, koprusunun basinda en uzun oyalanip gozlerimizi kapayarak, belki ben gozlerimi acana kadar, isiklariyla beni ceken o adacik aklimin haritasindan silinir diye bekledigimiz? Hatirlamak icin harcadigimiz cabadan cok daha fazlasini unutmak icin harciyoruz. Unutabiliyor musunuz bari? Hayatiniza kazdiginiz o cukurlarin etrafindan dolasip gecebiliyor musunuz? Bir zamanlar butun dunyayi birbirine katan o sarkiyi dinlediginizde, sorulan sorunun cevabini verebiliyor musunuz: "Nereye gidersin sevdigim, yataginda yalnizken? " Nerelere gidiyorsunuz yalnizken yataginizda? En cok gitmek ve en cok kacmak isteginiz yere mi? Gecmiste en yakininiz olmus olan"simdiki yabanciyi" ya da gelecekte en yakininiz olabilecek "simdilik yabanciyi" hafizanizin derinliklerinden sokup uzak surgunlere gonderdiginizde onunla birlikte giden birseyler olmuyor mu? Her "unutus" bir "eksilis" gibi gelmiyor mu size? Unuturken eksilmiyor musunuz? Ve korkmuyor musunuz, simsiki kapadiginizi sandiginiz o surgun kapilari bir gun aniden aciliverecek, surgunleriniz, "nerelere gittiginizi"hic soyleyemeyeceginiz yalniz yataklariniza gulumseyerek geliverecekler diye? Ansizin geliveren bir zarftan cikan Haydar Ergulen'in yanina mavi carpi atilmis siirindeki misralardan haberdar misiniz: "Gozlerimizi uzakliklar degil ki yalniz goze alamadigimiz yakinliklar da acitir" Aciyor mu gozleriniz, goze alamadiginiz yakinliklardan? Gecmise ya da gelecege dogru uzanan kac kopru yaktiniz bugune dek; hayatinizin haritasini cizerken kendi ellerinizle, sevgiyle, gulumseyisle, sevismeyle denizlerinize kondurdugunuz kac adanin, unutulusun depremleriyle sularin derinligine battigina taniklık ettiniz? Kaç adayi batirmak icin kaç deprem yarattiniz, bir adanin ustunu kapatsin diye depremlerinizle yukselttiginiz o dalgalar, o adayla birlikte daha baska neler yuttu sizden? Yillar sonra butun bu depremleri yarattiginiz için affedebilecek misiniz kendinizi? " ve gozleri ancak gozler bagislayabilir, oyle aciyor ki gozlerim kim bagislayacak" Aciyor mu gozleriniz? Gozlerinizi bagislayacak "obur" gozleri aramiyor musunuz? Unutulanlar arasinda en zor unutulani olan o gozleri aramiyor musunuz? Kim bagislayacak gozlerinizi, kim bagislayacak? Kim bagislayacak bu unutuslari? "sis degil, uykusuzluk degil, iki uzak sehir gibi ayriliktan kavusmuyor gozlerim" Hatirlamak icin harcadigimiz cabadan cok daha fazlasini unutmak icin harciyoruz Bize zevk verenleri ya da zevk vaat edenleri unutmak, onları aklimizin haritasindan silmek icin. Unutuyoruz, her unutusta biraz daha eksilerek.En hatirlanacak olanlari unutmak derin surgun yaralari aciyor icimizde. Ve biri soruyor bize sarkilar soyleyerek: " "Nereye gidersin sevdigim, yataginda yalnizken" Gecmis kopruleri yakiyor, gelecege uzanan koprulerin basinda, o gelecek de kaybolsun diye bekliyoruz, gecmisi unuttugumuz gibi gelecegi de unutmaya calisiyoruz. Zevk veren ve zevk vaat eden her seyi unutmak icin cabalayip duruyoruz. Gozlerimiz unutmaktan ve ayriliktan aciyor. "biri hepimizle goz goze gibi hala uykusuz, biri sis icinde kirpiklerine kadar acik bu sessizligi kim biraktiysa, goremiyorum konuskan gozlerinde tek sozcuk bile, gozlerimiz birbirine degmiyor gecenin iki sehrinde." Bu sessizligi kim birakti size? Gozleriniz birbirine degmiyorsa gecenin iki sehrinde bunun sucu kimde, neden degmiyor gozleriniz? Neden tek sozcuk bile yok o konuskan gozlerde? Gecmis… Olan her seyi biliyor ve unutmak icin kivranarak unutuyorsunuz. Gelecek… Olacak her seyi tahmin ediyor ve kivranarak unutmaya ugrasiyorsunuz. İki ucunu birden yikiyorsunuz koprunuzun.Nereye gider bu kopruler, kendi eksilmisliklerinizden baska? Ve sen nereye gidersin sevdigim, yataginda yalnizken? "Iki sehri var gecenin, biri gozumde tutuyor, birinin dumani ustunde yagmur gibi coken siste, bana bu uykusuz sehri niye biraktin, goze alamadigim bir sehrin yerine butun sehirlerdesin." Belki de hatirladiklarimizdan ziyade unuttuklarimizi tasiyoruz sehirlerden sehirlere, "goze alamadigimiz bir sehir" yerine her sehirde, yalniz yatagimiza yattigimizda unuttuklarimiza gidiyoruz. Hatirlamak icin harcadigimizdan daha fazlasini unutmak icin harciyoruz. Ve bir sehirde unuttuklarimizi her sehirde hatirliyoruz. Yekpare bir kita degil cunku hayat, adaciklardan olusmus dantelli bir harita ve unutmayla hatirlamanin med cezirlerinde, silindigini sandigimiz bir ada birden cikiveriyor ortaya.Her sehirde cikiyor. Unutmaya calistiklariniz zevk verdi cunku, unutmaya calistiklariniz zevk vaat etti cunku size. Unutmak, yasanmis ve yasanacak olanlari yok etmek, silmek, haritanizi derin bosluklara koyu lacivert noktalara boyamak ve eksilmek istiyorsunuz. Unuttukca eksiliyorsunuz. Eksiliyorsunuz, ama unutabiliyor musunuz? Gozleriniz acimiyor mu gercekten? Gozlerinizi bagislayabildiniz mi? Peki su sarkiyi dinliyor musunuz? "Nerelere gidersin sevdigim, yalnizken yataginda? "

08-06-2007, 01:43 AM	#2
LogarDanger	Ce: Nereye Gİdersİn SevdİĞİm!!! teşekkürler sağoll

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

Nereye Gİdersİn SevdİĞİm!!!