ESKİMEYE DAİR
Herşey bir yıl daha eskiyor bu akşam; inançlarım, aşklarım, hayallerim, evliliğim, çocukluğum, hatıralarım, elbiselerim, kitaplarım, gözbebeklerim, şiirim... nasıl da ürkütüyor tüm bunlar beni. endişelerle sarsılan bedenim ikircikli bir tutm sergiliyor.
Umuttan söz ediyor birileri camekanlarda, aşina olmadığım sesler duyuyorum. ağıda dönüşüyor gülümsemelerim. beklentilerimin aptalca kararlarla mutsuz sonlara dönüştüğü, hayal ırmaklarımın kızıl bir renk aldığı sancılar çekiyorum.
Hayatı iyi yaşama çetelesi tuttuğumu zannettiğim karnede her maddenin önünde negatif değerlendirmeler başarısızlığımı bir kez daha onaylıyordu. yaşamı sorgulayışıma aldığım cevap koca bir "hiç" oluveriyor.
Dost(!)larımı aramayacağım inadına bu gece. o noel gecesinin inadına küfredeceğim tüm noel gecelerine... kartopu okşamayacağım bir daha körpe parmaklarımla... hüzün dışında misafirlerimi kovacağım... eskidiğimi, çürüyüp-kokuştuğumu, bozulduğumu, işe yaramaz budala bir şair olduğumu söyleyeceğim zerdali ağaçlarına...
Mahzun bir bakış fırlatacağım uludağ'ın karlı eteklerine... düşlerimi asacağım uludağ'ın ulaşılmaz tepelerine. hayal kurmamak üzere; küllenen anılarımı boca edeceğim çam diplerine... yalnızlığımı doya doya yaşayacağım bu akşam. kimseden iyi dilek mesajları almayacağım. ve anmayacağım adını hatıralarıma gizlenmiş kim varsa.
Bu gece ben yeniden doğacağım...