Sen hayatsin, hayat da sen Bir köse basinda avuç açmak umutlara
Sonra da katmer katmer yanmak acilarla
Hasret yanginlariyla kanka olmak
Ardindan okumak gözlerinden tüm gelecegi
Sevdamin yankisiyla ruhumu acilara gark etmek
Yasamin agirliginin çökmesi omuzlarima
Ve yigilip kalmak bir kaldirim tasina
Ama her seye ragmen umutlu olmak
Gülümseyerek bakmak hayata
Bir çocugun ürkek bakislarinda yakalamak meraki
Kalbini bir zincirle boynuna asabilmek gösteristen uzak
Hayalimdeki sana dokunabilmek gerçeklige inat
Parmak uçlarimdaki hislerin yansimasi yüzüme
Ey içimi yakan günesim
Ne kadar yaklassam sana küle dönerim
Uzaklasirsam senden ayazda kalir yüregim
Sevmek, çok ama çok sevmek
Alip basimi bu sehirden gitmek
Ve seninle bir ömür geçirmek
Hayal mi? Gerçek mi?
Ya umut?
Suskunlugum diz boyu.
Tüm bunlar ne biliyor musun?
Sevmek..sadece sevmek..
Her seyi bir kenara birakip
Tüm acilari uçurumdan atip
Delicesine sevmek..
Bu kadar çok seviyorum demiyorum
Böylesine seviyorum seni diyorum.
Biraz hayat, biraz gerçeklik, biraz ask
Ve en önemlisi vuslat arkasi gelen hüzün
Ortaya çikan ise devasa bir sen.
Seni çok degil kocaman degil
Böylesine seviyorum iste
Masal degil hayatimin ta kendisi
Gelecek göz kirpiyor omuzlarinin üzerinden
Sen hayatsin, hayat da sen. |