LogarDanger

Sen kazandın... Beni kendinden uzaklaştırmayı başardın. Şimdi yaşarsın istediğin hayatı. İstediğini yapabilirsin artık. Boş ver beni. Ben her türlü durumda mutlu olmayı becerebiliyorum ne de olsa. Sen kendi mutluluğunun peşinden koş. Bana yaşatmadıklarını sen yaşa. Yoğun yaşıyorum belki de bazı duyguları. Bir bakışından, bir gülüşünden tarifi zor anlamlar çıkarıyorum.Sen inanmıyor olabilirsin bana. Anlamıyor olabilirsin anlatmak istediklerimi. Sevmek gerektiği zaman sevdiğinden vazgeçebilmektir derler. Vazgeçen ben olayım bu sefer. Onda ne bulduğunu anlayamadım ama umarım seni mutlu eder.Ama giderken yüreğini de al benden. Tabi becerebilirsen. Şimdi farkında değilsin belki ama gidince çok şey kaybedeceksin. Bir kere benim gibi birini bırakacaksın ardında. Ve senin mutlu olabilmen için senden bile vazgeçebilecek birini bulamayacaksın bir daha.Sen boş ver beni. Ben de becerebilirsem seni unutmayı deneyeceğim. İnanıyorum ki eğer gerçekten istersem yapabilirim bunu. Ama ya isteyemezsem. Zor olacak belki ama buna da alışırım zamanla.Neleri yitirmedik ki şimdiye kadar. Herkes günü geldiğinde çekip gitti. Ben de gittim birkaç kişinin hayatından.Tıpkı senin bana yaptığın gibi. Eksik olan neydi? Geç kalan ben miydim, yoksa ilk olmamanın bedelini mi ödetiyordun bana? Belki de duygularımı yeterince ifade edemedim sana. Bir kıvılcım düşürdün içime ve ben içimdeki senle birlikte yanmaya başladım böylece. Gözlerin hep bir şeyler anlatmak ister gibiydi sanki ve ben hep bir şeyler çıkarıyordum bakışlarından. Ya da senden yana ortada hiçbir şey yoktu da ben bilmeden kapıldım sana.Her ne şekilde olursa olsun sen benim bir parçam oldun zamanla. Anlamadığım şu ki seni ona çeken neydi? Geç mi kaldım yoksa? Zaten zor buldum seni. Bazı şeylerin daha farklı olması gerekmez miydi? Ben zaten alıp başımı gideceğim bu şehirden. Bir daha göremeyeceksin beni. Belki birkaç defa rüyana gireceğim. Belki unutacağım bir gün seni. Belki de sen özlendiğini hiç bilmeden seni özlemeye devam edeceğim...