Senden başka bu koca kentte birbaşınalık ve kimsesizlikti seni sevmek.
Hiç tanımadığım insanların yüzlerinde seni aramaktı.Seni sevmek bu kalabalık şehrin soğuk ve ıssız gecelerinde seni deliler gibi özlemekti. Çünkü seni sevmek direnmekti sevgili...
Seni sevmek ait olduğun gökyüzünde seni özgür bırakmaktı. Koparmamaktı kanatlarını... Çocuksu bir saflıkla, tek vazgeçemeyeceğinin ben olduğuma kendimi inandırarak hayatına boyun eğmekti..seni sevmek,sen sabaha karşı ben uyurken yanımdan kalkıp gittiğinde içimde kopan fırtınaları susturmaya çalışmak oldu sessizce...
GİTTİN.....
Seni sevmek bensiz akıp giden hayatına bir yabancı gibi uzaktan bakmak oldu çoktandır...
Geceleri kokuna hasret yatağımda ter içinde uyanmak,bana bile tuhaf gelen bir bencillikle, kalbindeki tek aşkın benimki olması için gözyaşları içinde tanrıya yalvarmak oldu.... |