Şu anda öyle üzgünüm ki… Garip bir his var içimde. Ölüm, güzel bir şey mi acaba? Ha, ne dersin? İleriden bekçi düdükleri geliyor… Kim bilir, belki uyudun şimdi? Yoksa uyumadın mı, ha? Uyuyamadın mı? Yatağının içinde bir sağa, bir sola dönüyor musun?
Sana karşı çok mahcubum,Bitanem… Hiç istemezdim böyle olmasını. Nasıl oldu, niye oldu? Hâlâ anlayamadım..Ama bir gerçek var ki, seni deliler gibi seviyorum..
Oysa sen, sevmiyorsun beni değil mi? Sevsen, bir şeyler yazardın bana. Sesine, özdeyişlerine, gözlerine öylesine hasretim ki, anlayamazsın.
Ah, keşke sana bagiran,ters davranan dilim kopsaydı… Seni üzmeseydim… Ama, bir zamanlar gururdan bahsederdin. İşte benim gururumdu, bu! Ne faydasını gördüm, ha? Seni yıkmaktan başka ne yaptım?
Ondan önceki günlerde mutluydun, gülüyordun…
Senin gülmen, hayat dolu olman da beni mutlu kılıyordu. Ya şimdi? Neden böyle üzgün ve kederlisin?
Var, sevme beni. Ama ne olursun, bir başkalarına anlatma beni. Ya da, gereksiz kaygılarla bana olan sevgini gizlemeye çalışma… Ben, seni sevdim. Daima seni seveceğim! Bu, bambaşka bir şey bu! Ama, samimi bir dindarın Allah’ını sevmesi ve de ona olan bağlılığı gibi…
Hatalarım oldu olmasına, zaman zaman seni de kırdım. Ama beri yanda, seni ne kadar sevdiğimi de biliyordun.
Haydi bitanem, nolur… Sil gözlerinin yaşını! Şayet beni sevmiyorsan, söyle bana, bir daha dönmemek üzere gideyim buradan ve yoluna hiç, ama hiç çıkmayayım. Söyle bana, sevgini içinde gizlemenin anlamı nedir, ha?
Gül, eğlen… Yaşamak senin de hakkın değil mi?
Bana bakma sen…
Derbedersem, serseriysem, senden başka kimseyi düşünmediğimdendir bu.
Sen, benim güneşimdin… Güneşimsin! Sen var mısın, güçlüyüm, kuvvetliyim… Yokluğundaki beni, sen daha iyi bilirsin. Dudaklarımdan eksik olmayan gülüşümün yapmacık oluşu, gülerken içimin kan ağlaması gibi…
Seni sevmesem, gönlümün ıssız cöl gibi dağlardan inip gelmezdim yanına!
Beni sevsen de, sevmesen de, gönlümün “Biricik Meleği” olarak kalacaksın daima. Haydi gel… İstersen, el ele o dağlara gidelim, yem yesil o cimenlerin üstüne… Üzülme öyle. Bu karasevda belâsı, ileride beni yatağa düşürebilir..
Hani zamandır bitkinim, ezik ve terk edilmişim… Benimle aynı çatı altında yaşamak,konuşmak,bulunmak,yüzü mü bile görmek istemiyorsan, de bana, gideyim… Beni sevmediğine emin olsam, sensiz olabilmeyi çoktan denerdim. Ama biliyorsun, öyle bir şey yapmış olsam da, arkamdan yine sen ağlarsın…
Sevdigim dön artık…
Seni öylesine özledim ki, bu birbirimizi sevdiğimiz halde, hırçınlığımız niye? Beni affedemez misin, ha? Ne yaptımsa, hep seni sevdiğimdendi bu! Seni seviyorum Ne olursun, üzülme kurbanın olam!.. Bir kahraman olmak istemezdim ama, alınyazımın önüne de geçemedim..Seni donecegin gune kadar bekleyecegim..öldügün gün bile olsa..
*aLıntıDrr..