Hayat, canını, senin izin verdiğin kadar acıtır.
İnsanlar da..
İpin ucu senin elinde.
Kaçırırsan, sen kaçırırsın.. Suçu başkalarında aramamalısın.
Bahçenin sınırlarını öyle keskin hatlara çizmelisin ki, kolay kolay o sınırı aşmaya kimse cesaret edemesin.
Aşan da aştığına pişman olsun.
Ama bunu yapmadığın zaman, özeline, yaşantına, kişiliğine müdahaleye izin verdiğin sürece yani, alacağın yaralar için de şikayetçi olmaya hakkın olmuyor.
Siz izin verdiğiniz için ve verdiğiniz kadar insanlar sizi incitir, kırar, yaralar.
O yüzden kendimize iyi davranalım.
Davrandıralım. |