Sırası Değil Hüznün Gönder kederli şarkılarını pazara!
Satsınlar!
Sonra, koy parasını cebine, gel,
Birlikte dolaşırız...
“Birlikte” dolaşalım!
Ne o öyle yalnız yalnız!
Boşver!
O da mı dert yani,
Bulaşırsa bulaşsın yüzümüze,
Su var, sabun var,
Yıkar da temizleriz!
Davulsuz zurnasız
biraz...
Sonra kaldırıp kollarımızı,
Sazsız, çiftetelli oynarız...
Ne farkeder ki sanki,
İnsanlar biraz da bakıp,
Aman, desin, bunlar deli!
Bunlar arsız...!
O kadar çok güleriz ki,
Gözlerimizden yaş gelir...
“Aşk olsun” der, sonra ağlamak!
“Gülüşünüzü gördüm,
Aşka geldim...
Aşkla geldim!
Nefretle değil...
Kederle değil...
Sevinçle geldim! ”
Ne olacak,
Öyle ağlamak hep gelsin...
Soframıza bir tabak fazladan koyarız...
Oturturuz baş köşeye,
Paşalar gibi ağırlarız...
Canı sıkılacak olursa eğer,
Aramıza alır, onu da oynatırız...
Korkulur bizden!
Vallahi yaparız!
Gözyaşı da şaşar bu hâle ama,
Her damlada biraz hayret,
Biraz naz,
Alışır zamanla...
Hem oynatırız be canım,
Hem birlikte oynarız...
Hadi gözüm, deriz,
Yandan!
Ne rakkaslar çıkarmış,
Görelim...
Gözyaşlarından... |