Kiyamet Sureleri

[ProOf]

KIYAMET SURELERI


Yedi kat yerin altindan ugultular geliyor.
Çok alâmetler belirdi, vakit tamamdir.
Haram sevaboldu, sevap haramdir.
Ak kurt, kara tahtayi daha bir yol kemirir,
çekin ki körükleri
atese girdi demir.

Çok alâmetler belirdi, vakit tamamdir.
Duyuldu kim ölüm satilip kâr edile,
kendi kendilerin reddü inkâr edile
ve duyuldu kabuguna tik ettigi civcivin.
Duyuldu uykusundan uyandigi
zincirinden baska kaybedecek seyi olmayan devin.

Yedi kat yerin altindan ugultular geliyor.
Medet yoktur, bakma geri.
Kantarma zapteyleyemez oldu beygiri.
Çikmis üzengiden, ayagi yok mu?
Kan sizar, sâk olmus, dudagi yok mu?
Gider, böyle gider, dahi gider
bu âtes yollarin duragi yok mu?
Bu yol orda biten yoldur.
«Türabolmak ne müsküldür...»

Çekin ki körükleri
ocaga girdi demir.
Bir ates külçesi düstü buzlarin ortasina.
Alâmetler belirdi, kiyamet alâmetleridir.
Haberdir, erismekte kaynayan su galeyan noktasina.


2

TEBAHHUR SURESI

Pehlivanlar cümle libastan soyunmus, üryan idiler,
herbiri asikâr etmisti zamirin.
Gök kubbe sicakti ve kan kokuyordu,
encam
tavi gelmis demirin.

Vadenin irisip çattigini bildiler,
kavaklar titresip yere egildiler,
ve çinar agaçlari
gördüler haykiraraktan,
köklerinin yilan ölüleri gibi
koptugunu topraktan.

Pehlivanlar cümle libastan soyunmus, üryan idiler.
Kizil kanatli kuslar kayalarda
hazirdi atlamaya.
Vadenin irisip çattigini bildiler,
kabardi, köpüklendi dalgalar
basladilar çatlamaya.

Gök kubbe sicakti ve kan kokuyordu.
Ve rûzigâr
yükseldi agir agir, çogaldi gitgide
birikti, birikti ve âni-vahitte
«Ah edildi derinden
yer oynadi yerinden,»
yikildi köprüler kemerlerinden,
yazili taslar kapandi yüzükoyon.

Bu dem kiyamet demidir,
bu, buhara inkilâbidir kaynayan suyun...




Nazım Hikmet Ran