Bir şiir

[far]

benim tanıdığım benim sevdiğim,
gözlerinin içi güler bir kızdı,
yıllar sonra gördüğüm hayat yorgunu
yaralı bir kadındı yapayanlızdı.
seneler sonra gördüğümde bin pişmandı
ezik bir mavi güldü yapayanlızdı

özlemleri yarım düşleri kırık
yenilmiş kaybetmiş acılar tanık
o güzel gözlerinin ateşi sönmüş
mutluluğa uzaktan bakıyor artık
o güzel gözlerinin güneşi batmış
mutluluğa uzaktan bakıyor artık
yıtık sevgi bu olsa gerek dedim

far