Anneye Mektup ANNEYE MEKTUP Kokun sinmiş yatağımın baş ucuna be anne Beni uyandırmak için yanıma otururdun ya Yüzümü her gece, tam oraya yaslıyorum Nefes alamıyorum, ama kokuna doyamıyorum Ne yapayım, sensiz yapamıyorum anne Şimdi artık hayat anlamsız, ayrılık zamansız Yokluğuna alışmam anladım artık imkansız Sokağımıza yağmur ağır ağır çiseliyor Odama sağak sağnak hasretin yağıyor Hava kararınca dışarı çıkmamı istemezdin ya Şimdide çıkmıyorum, o sokaklar beni boğuyor Yatarken sıkıca giydirirdin üzerimi Artık ince bir gecelikle yatıyorum Üşümüyorum ama yokluğunla yanıyorum anne Hayat boş, gönlüm sarhoş Ne olur gel artık dünya gözümde bir hoş Sevdiğin çiçekleri koydum odama Menekşeni, kırmızı gülünü bide sarmaşık Sensiz hayat inan anne karma karışık Bazen bayraksız vatan Bazen de vatansız bayrak gibi Anlamsızım Sen yürekteki sızım Sen en büyük yaram Söyle anam Sensizliğe nasıl dayanam |