Sevginin Anlaşılamaz Yolu Ayrılığımın üzerinden çok geçmemişti herşey kendini daha belirgin bir hale sokmuştu.artık aldığım acılar ben istemeden canımı acıtıyordu.
gönlümün sızısı dinlediğim şarkılarda,geceleri yattığım odamın loş ışığında canlanan hayaller ile dans eder olmuştu.
yoğun duygular ile düşünmeye başladım.İlk tanıştığımız gündü dün gibi hatırlıyordum hava hafiften yağmurlu insanın içini titreten bir soğuktu hani istemeden dişlerinin birbirine vurduğu zamanlar olur ya işte öylesine soğuktu.
onunla elele tuutşup yürüdüğümüzde sanki sel götürse heryer buz tutsa önemli değildi;
denizin dalgaları,hafif sisli ve yağmurlu hava bile şahitti.
ama hain ayrılık öyle bir zamanda gelmişti ki artık herşey olumsuzluklar sokağında,güvensizlik caddesine doğru yol alıyordu bu caddeye giden yolda ne bir dur ışığı nede bir aşk doktoru vardı.
ikimizde tektik ama anlaşmazlıklar yüzünden caddeye varmamız uzun sürmedi.
cadde öylesine kalabalık öylesine sinirli insanlar vardı ki sanki herkes düşmandı birbirine.
merak ettim gittim caddenin sonuna ve sola doğru dönen bir sokak gördüm sessiz bir sokaktı çok insan vardı ağlıyorlardı ama buradaki insanları az önce de görmüştüm başımı kaldırıp sokağın adına bakınca tabelada yazan sokak adı herşeyi açıklıyordu evet sokağın adı pişmanlıktı. hemen kaçtım oradan
koştum koştum yağmur başlamıştı gözlerim sadece sevdiğim insanı arıyordu.Baktım etrafıma sessizce ağlamaya başladım yağmur damlalarıyla karışmıştı gözyaşlarım.tekrar kafamı kaldırıp sokağın tabelasına baktığımda anlamıştım çıkmaz bir sokak olan pişmanlık sokağından hiç çıkamamıştım.
Çok problemli bir dönemden geçmekteyim tabi problemin büyüklüğünün farkındayım ve bu problemli zamanımda kaleme aldığım yazılardan sadece birtanesi .sevgiler |